Kinezyterapia

Kinezyterapia jest działem fizjoterapii zajmującym się leczeniem ruchem (gr. kinesis – ruch, terapia–leczenie) czyli gimnastyką leczniczą  (ćwiczeniami  usprawniającymi). Kinezyterapia stosowana jest w wielu dziedzinach medycyny jako profilaktyka schorzeń lub uzupełnienie terapii.

Kinezyterapia ogólnousprawniająca – zabieg z zakresu kinezyterapii prowadzony w grupach na sali gimnastyki zespołowej w celu poprawy kondycji ruchowej pacjentów, gibkości oraz siły i wytrzymałości mięśniowej. Gimnastyka zespołowa ma formę ścisłą, ale w trakcie zajęć fizjoterapeuta uwzględnia indywidualne możliwości ćwiczących.
Basen rehabilitacyjny – gimnastyka w basenie rehabilitacyjnym – zabieg z zakresu kinezyterapii ogólnousprawniającej polegający na prowadzeniu grupowych ćwiczeń w wodzie o temp. 30 – 32 °C. Dzięki właściwościom takim jak: siła wyporu, ciśnienie hydrostatyczne i hydrodynamiczne, lepkość, spójność i temperatura wody – środowisko wodne stwarza optymalne warunki do prowadzenia ćwiczeń. Podczas zajęć w basenie uzyskuje się znaczną poprawę koordynacji nerwowo-mięśniowej związaną z rozluźnieniem mięśni na skutek działania czynnika odciążającego i pozornej utraty masy ciała.  Zmniejszenie odczuć bólowych podczas wykonywania ćwiczeń jest wynikiem działania czynnika termicznego powodującego obniżenie napięcia mięśni oraz obniżenie pobudliwości układu nerwowego. Ciśnienie hydrostatyczne wody ma wpływ na układ oddechowy przez zwiększenie ucisku na klatkę piersiową i jamę brzuszną, utrudniając wdech, a wspomagając wydech. Ćwiczenia w wodzie są często etapem przygotowującym pacjenta do dalszej terapii w środowisku suchym.
Gimnastyka indywidualna – zabieg z zakresu kinezyterapii polegający na stosowaniu ćwiczeń, które mają na celu odbudowę siły mięśniowej, przywrócenie prawidłowych zakresów ruchu oraz poprawę koordynacji i równowagi. Program rehabilitacji dostosowuje się indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta poprzez odpowiedni dobór rodzaju i tempa ćwiczeń. W pracy indywidualnej stosowany jest sprzęt tradycyjny – UGUL oraz nowoczesne urządzenia do ćwiczeń: Minivector, Flextensor, Dynaback, Armtensor, Vector Up, Minitalus, w których tradycyjny opór dozowany przez system bloczkowo-ciężarkowy zastąpiony został oporem elastycznym. W ramach gimnastyki indywidualnej wykorzystuje się również urządzenia pozwalające na odtwarzanie utraconego ruchu w oparciu o informację zwrotną (biofeedback) – Prima Doc, platforma stabilometryczna Tecno Body.
Metoda PNF (proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie) – zabieg z zakresu kinezyterapii polegający na torowaniu tj. ułatwianiu przepływu informacji poprzez pobudzenie receptorów czucia głębokiego i powierzchownego. Metoda jest oparta na podstawach neurofizjologicznego rozwoju ruchowego człowieka i ruchach wykonywanych w życiu codziennym czyli wielopłaszczyznowych, wieloosiowych, w płaszczyznach skośnych z elementami rotacji. Pacjent mobilizowany jest do wykonania świadomie ruchu czynnego, a terapeuta wspomaga te działania elementami torującymi (ułatwiającymi) takimi jak: rozciągnięcie mięśni i elementów okołostawowych, opór optymalny, nacisk, ciąg i odpowiedni chwyt. Metoda daje możliwość usprawniania utraconej funkcji bez względu na czas jaki upłynął od jej wystąpienia.
Terapia zajęciowa – przywrócenie sprawności fizycznej a w przypadku zmian nieodwracalnych  wyrobienie funkcji zastępczych. Wprowadzenie odpowiednich metod i technik terapii odbywa się w oparciu o diagnozę lekarską, istniejące deficyty oraz indywidualne potrzeby pacjenta. Terapeuta w pracy z pacjentami może  zastosować następujące rodzaje terapii: arteterapię (rysunek, malarstwo, papieroplastyka, makrama), socjoterapię (terapia ruchem, rekreacja),ergoterapię dziewiarstwo, hafciarstwo, tkactwo). Popularną i lubianą przez naszych pacjentów techniką terapii zajęciowej jest origami modułowe (sztuka składania papieru, w której powstające modele, przeważnie bryły geometryczne, zbudowane są z wielu zwykle identycznych elementów-modułów).
Biomechaniczna stymulacja mięśni (BMS) – zabieg z zakresu kinezyterapii wykorzystujący drgania biomechaniczne o odpowiednio dobranej amplitudzie i częstotliwości od 15 do 35 Hz generowane przez urządzenia typu: platforma Bestvibe, Multiswing, Miniswing. Mechaniczna oscylacja o odpowiednio dobranej częstotliwości i rodzaju drgań (wertykalne, diagonalne), powoduje silną zewnętrzną stymulację w formie rytmicznej fali drgań na rozciągnięty mięsień co prowadzi do wzdłużnych wibracji włókna mięśniowego. Drgania w zależności od stanu pacjenta mogą mieć działanie ogólne (przenoszone za pomocą platformy Bestvibe na cały organizm) lub miejscowe (przenoszone na wybraną okolicę za pomocą urządzeń Multiswing, Miniswing). 15 minut treningu metodą BMS zastępuje 90 minut treningu tradycyjnego (aerobowego).
Gimnastyka ogólnousprwaniająca przy muzyce – wykorzystuje muzykę i ruch (taniec) w celu przywracania zdrowia lub poprawy funkcjonowania osób z różnymi problemami natury emocjonalnej, fizycznej lub umysłowej. Wartości lecznicze tańca wynikają z jego społecznego charakteru różnorodności i atrakcyjności form tanecznych oraz możliwości oddziaływania na psychikę poprzez ruch, muzykę i kontakt psychiczny z ludźmi. W sesji muzykoterapii może uczestniczyć każda osoba bez względu na poziom umiejętności fizycznych, stopień niepełnosprawności, czy rodzaj zaburzeń.
Metoda Mc Kenzie – zabieg z zakresu kinezyterapii polegający na diagnozowaniu i leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa pochodzenia mechanicznego. Celem terapii jest zniesienie dolegliwości bólowych, przywrócenie pełnej funkcji kręgosłupa, zapobieganie nawrotom choroby, profilaktyka oraz edukacja pacjenta co do sposobu wykonywania czynności dnia codziennego.
Metoda S-E-T (Slight Exercise Therapy) obecnie NEURAC – metoda ćwiczeń w podwieszeniu – zabieg z zakresu kinezyterapii polegający na wykorzystaniu urządzeń TERAPII MASTER (REDCORD) (pasów, elastycznych podwieszek) dających możliwość zawieszeń całkowitych, ćwiczeń czynnych w odciążeniu, czynnych z oporem, sensomotorycznych, stabilizujących w otwartych i zamkniętych łańcuchach kinematycznych. Zaletą metody jest możliwość zindywidualizowania stopnia trudności ćwiczeń biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta, tak aby były one wykonywane ze znacznym wysiłkiem, jednocześnie prawidłowo i bez odczuwania bólu.
Platforma TECNOBODY – urządzenie TecnoBody PRO-KIN do oceny i treningu równowagi statycznej (stabilometrycznej) oraz dynamicznej; propriocepcji i stabilności. Trening na platformie Tecnobody rozpoczyna się od ćwiczeń równowagi statycznej (na podłożu stabilnym), a następnie można przejść do treningu równowagi dynamicznej (na podłożu niestabilnym). Podczas treningu terapeuta dobiera pacjentowi odpowiedni program zadaniowy, który jest wyświetlany na monitorze komputera. Pacjent poprzez kontrolę wzrokową reaguje na wyświetlane zadania. Dostępna dla pacjenta informacja zwrotna, motywuje go do pełnego zaangażowania w ćwiczenia i jest niezbędnym elementem w reedukacji nerwowo – mięśniowej utraconej funkcji.  Oprogramowanie platformy daje możliwość archiwizacji danych i analizy statycznej uzyskanych wyników, graficzną prezentację testu oraz wyboru gotowych programów terapeutycznych dla potrzeb treningu równowagi.
TERGUMED SYSTEM – zabieg z zakresu kinezyterapii miejscowej polegający na wykorzystaniu pięciu stanowisk diagnostyczno-treningowych do testów i treningu mięśni odpowiedzialnych za stabilizację i pracę kręgosłupa. Każde urządzenie wyposażone jest w czujnik, moduł pomiarowy oraz laptop. Metoda Tergumed opiera się na koncepcji „przez test do treningu”. Test w sposób obiektywny ocenia: maksymalną siłę, deficyt mięśniowy, ruchomość kręgosłupa. Wyniki testu porównywane są z wynikami grupy referencyjnej i automatycznie tworzony jest indywidualny plan treningu. System daje możliwość przeprowadzenia dwóch rodzajów treningu (trening izometryczny i trening izotoniczny).